We hebben een reu uitgezocht uit Tsjechië. In onze zoektocht naar een geschikte kandidaat hebben we verschillende zaken afgewogen en is uiteindelijk de keuze op Athos Ze Stribrniku gevallen. Athos is een reu vanuit een lijn met het type hond waar we naar op zoek zijn. Daarbij genomen dat in Frankrijk veel gebruik gemaakt wordt van dezelfde honden en het steeds lastiger is om het inteelt coëfficiënt laag te houden. Dachten we dat het ook goed zou zijn voor het ras.

Mette wordt op 10 april loops.

Vanwege de lange reis naar het zuiden van Tsjechië, besluiten we om op de 12e dag, tweede paasdag te gaan rijden. Ik boek een appartement, aan de rand van een bos. Lekker rustig zodat we tussendoor kunnen wandelen. Maar ook met Wifi zodat ik tussendoor kan werken. Mette blijkt echter te zijn gezakt in haar progesteron als we opnieuw prikken in Tsjechie. We moeten uiteindelijk wachten tot de 17e dag, 26 april waarop ze in de avond gedekt wordt. Een tweede succesvolle dekking vindt plaats de volgende ochtend waarna we weer terug naar Nederland kunnen. 

In de nacht van 24 op 25 juni is Mette onrustig. Overdag op 25 juni (60^e dag) wordt de onrust sterker en houden we haar goed in de gaten. Die nacht slapen we beneden bij haar, of slapen… we zijn in ieder geval bij haar. Maar buiten het onrustig zijn gebeurt er uiteindelijk niets. De volgende ochtend op donderdag 26 juni (61^e dag) begint ze écht en het gaat snel! Om 9:45 uur wordt het eerste teefje geboren en om 11:18 het laatste reutje. In anderhalf uur brengt ze zes prachtige gezonde pupjes ter wereld. Twee teefjes en vier reutjes. 

Ze doen het allemaal goed en zijn levendig en willen goed drinken. De eerste dagen zijn altijd het spannendste en meest kritisch. Geeft moeder voldoende melk, accepteert ze alle pups, drinken ze voldoende, komen ze voldoende aan. Het is een mooie maar ook erg spannende tijd. Als een pupje wat minder aankomt heb je zorgen en probeer je er voor te zorgen dat het weer hersteld. Soms met wat extra hulp door extra aan te leggen of nutridrops. Door het warme weer is het erg lastig om de temperatuur in de werpkist goed te bepalen. Vooral voor moeder is het al snel te warm, maar de pups hebben het juist weer nodig.

Alles gaat gelukkig goed. We markeren de mijlpalen. De gewichtsverdubbeling, oogjes open, reactie op geluid, gewicht verdriedubbeld. We blijven bij moeder en pups slapen tot ze allemaal 1 kilo zijn. We krijgen langzaam steeds meer vertrouwen en de pups worden ook sterker. Vanaf drie weken mag er ‘vreemd’ bezoek komen en kunnen de nieuwe eigenaren ook langs komen.

Naar mate de pups meer reageren op hun omgeving kun je ook dingen gaan aanbieden die hun ontwikkeling stimuleren. Ze leren supersnel, zijn nieuwsgierig en ontdekken alles wat we ze aanbieden. Muziek, lawaai, knallen, vleugeltjes, wild, water we kunnen helemaal los gaan in onze fantasie.

Als ze zeven weken zijn worden ze nog onderworpen aan een puppytest en aan de hand van alle dingen die we in gezien hebben en de samenstellingen van de gezinnen, wensen en activiteiten die men met ze gaat ondernemen hebben we ze verdeeld over de mensen.

Inmiddels zijn ze allemaal uitgevlogen en worden we op de hoogte gehouden in een WhatApp groep. We hopen natuurlijk dat we ze mogen blijven volgen en kunnen meemaken hoe ze tot mooie, sociale werklustige volwassen honden uitgroeien.